Onze laatste dag in Aitutaki. Het is (eindelijk) een stralende dag. Veel zon, enkele wolkjes, bijna geen wind. Een mooie dag om onze lagoon cruise te maken. Gelukkig heeft onze boot een dak, zodat we tenminste zullen beschermd zijn tegen de zon. Door het mooie weer toont de lagune zich in al haar kleurenpracht: verschillende tinten blauw, naargelang van de diepte van het water, het groen van de palmbomen, het wit van de stranden, en in de verte steeds het schuim van de golven die op het rif slaan. Je kan er niet omheen: het is prachtig. En zelfs de muggen kunnen het tempo van de boot niet bijhouden.
2007_0730aitutaki0331
We varen de lagune in om 10.30 uur. Onze eerste stop is een eilandje (“motu”) dat gebruikt werd om een Engelse Expeditie Robinson op te nemen. Daar hebben ze hier nu een toeristische attractie van gemaakt. We zien de restanten van een kamp, van een tafel, van een kist en van het sanitair (eindelijk een antwoord op de vraag of de leden van expeditie Robinson een toilet hadden!). Je vraagt je wel af in welke mate het productieteam dit eiland als verlaten kon beschouwen, als er aan de overkant van de lagune een eiland is waar permanent 1.500 mensen wonen. Langs de andere kant is het wel zo dat de lagune groter is dan we ze ons op foto hadden voorgesteld. Het is echt wel een eindje varen om de uiteinden van de lagune te bereiken en de huizen op het hoofdeiland zijn niet zichtbaar met het blote oog vanop de motu.
2007_0730aitutaki0252
Bij onze tweede stop, ergens in de lagune, wordt halt gehouden om te snorkelen. Het is een ideale snorkelplaats voor beginnende snorkelaars: het water rond de boot is niet dieper dan een dikke 130 cm zodat je eigenlijk van de ene plaats naar de andere kan wandelen. Een 20-tal meter verder wordt het water wel wat dieper, daar moet je zwemmen, maar als je moe bent ben je zo weer terug op een plaats waar je kan rechtstaan. De meeste vissen zijn, uiteraard, te vinden rond de rotsen waar zich ook enkele koralen op hebben vastgezet.

2007_0730aitutaki0263Geert maakt enkele mooie foto’s van visjes en van een reuze-oester. Hij is naar goede gewoonte ook weer de laatste terug aan boord voor het middagmaal.

Na het snorkelen is het tijd om te eten. We krijgen aan boord een lekkere lunch geserveerd. Veel salades en vooral: superverse tonijn, in stukken gesneden terwijl iedereen snorkelde. We hebben zelden zo’n lekkere tonijn gegeten. Zelfs Marnix vond hem geweldig en is gaan bijnemen. De slaatjes worden prachtig opgediend in  helgroene mandjes, gevlochten van de palmbladeren die de crew op het eerste eiland heeft geplukt.

Onze laatste halte is One Foot Island, een eilandje in de vorm van een… inderdaad. Ze hebben er zelfs een postkantoor gebouwd, waar je een stempel in de vorm van een voet kan krijgen in je paspoort.
2007_0730aitutaki0358Hier stoppen we bijna twee uur, zodat we tijd hebben even te wandelen. Het eilandje ziet eruit zoals een postkaartje: wuivende palmbomen die boven een azuurblauwe zee hangen.
2007_0730aitutaki0366
Terug naar huis daarna, en de gitaren worden boven gehaald.

2007_0730aitutaki0379Vanmorgen werden we door de begeleider gevraagd niet voor de kapitein te gaan staan, want die moet natuurlijk kunnen kijken waar hij vaart. Blijkbaar is dat nu niet meer zo belangrijk want de kapitein haalt zijn ukelele boven en begint er enthousiast op te tokkelen. Sturen doet hij tussen de akkoorden door.

Aan boord was ook een schoolgroep maori-nieuwzeelanders, die op het voorplint verzamelen en als afscheids-extraatje het maori-schoollied (veronderstellen we) aanheffen.

’s Avonds een wolkenloze zonsondergang aan ons vakantiehuisje. Dan brengen we de scootertjes terug en bloggen nog even op het internet. Daarna een wandeling van 40 minuten terug naar huis. De sterrenhemel is mooi maar niet zo helder als in Uluru. Waarschijnlijk heeft het licht van de volle maan daar veel mee te maken. En dan valiezen pakken, want morgen vertrekken we naar ons derde eiland, Atiu (bevolking: 500).

Advertenties