Ons Australisch ochtendritme wordt hier niet echt gewijzigd. Zelfs als we willen en kunnen uitslapen zullen de zesentwintig of zo in onze buurt huizende hanen er wel voor zorgen dat we (on)tijdig wakker worden. Zoals we al eerder schreven: de Cook hanen zijn geheel van slag, en kraaien dag en nacht, maar dus ook ’s ochtends. Vanmorgen kunnen ze het zich zelfs besparen, want onze wekker staat op 7.00u. Geert heeft een duikvoormiddag gereserveerd en wordt opgepikt rond 8.15u, en Anne offert zich op om rond die tijd in Avarua te gaan aanschuiven als de ticketverkoop opent voor de laatste avondvoorstelling van de danscompetitie.

In de duikshop van Pacific Divers is Geert de enige klant van die ochtend. Goed ook, want het bootje is nogal aan de kleine kant. P1010023We duiken doorheen rots/koraalformaties de eerder een verzonken ruine of Atlantis lijken. Je zou zelfs denken dat ze geen natuurlijke formaties zijn, maar door mens gemaakte zuilen en kolommen. Ergens daartussen merken we een murene.

P1010012We dalen tot ongeveer 32 meter, waar een “white tip reef shark” op de afspraak is. Mijn eerste haai! Hij blijft een viertal minuten rondcirkelen en laat zich van elke kant bewonderen, dan verdwijnt hij van de de “sharkwalk”. Een volgend model komt niet op, het is overigens tijd om weer wat mindere diepte op te zoeken. De vervolgduik is wat kil, we kruisen enkele “grouper” vissen maar verder is het niet zo spectaculair. Ik oefen wat op drijfvermogen.P1010038

Ondertussen heeft Anne tickets kunnen kopen en haalt ze de kinderen op om samen het marktje en de hoofdstad Avarua te bezoeken.

’s Middags treffen Geert en de anderen elkaar in Avarua. De kinderen zijn het shoppen naar souvenirs dan al beu, en vonden het marktje maar niets.

2007_0803raro0594We brengen ze dus weer naar huis, en keren vervolgens terug naar het stadje zodat Geert alsnog het marktje kan zien. Volgens het in de krant gepubliceerde programma duurt de show tot 17.00u. 2007_0803raro0598De gewone winkels sluiten echter al om 16.00u, het lijkt ons dus verstandig eerst nog de platenwinkel binnen te lopen – we zoeken cd’s met plaatselijke muziek – en pas daarna nog een uurtje op de markt rond te lopen.

Achter de toonbank van Raro Records staat een mijnheer die ons graag uitleg geeft over de beschikbare koormuziek en dansmuziek. Hij is immers zelf ook een schrijver van muziek en performer in een band. Hij geeft ons in een moeite de plaats en data van zijn optredens voor de volgende dagen. Tot slot offreert hij ons de twee gekozen cd’s voor de prijs van één (“Ik werk hier eigenlijk niet; ik ben niet de baas”, is zijn uitleg…). Hij komt in de rij van de eilandbewoners die we in het hart sluiten: welgeluimd, happy-go-lucky, behulpzaam, nieuwsgierig naar wie zij zijn en vanwaar wij komen maar evenzeer open om te vertellen over hun leven en eilandbestaan. We vragen ons regelmatig af: enkele maanden hier doorbrengen kan echt geen probleem zijn. Hier permanent wonen is voor ons uitgesloten.

Rond kwart voor vier trekken we dan naar de markt, om te merken… dat alle kraampjes op dat ogenblik leeg zijn, zelfs al worden afgebroken. Aan de ingang wappert nog het banier “trade market august 3, 10 am – 5 pm”. Waren de dansers of verkopers het beu, was er te veel of te weinig bezoek? Een ding is duidelijk: Island time kan van alles betekenen. We beslissen dan ook op tijd naar de competitie te vertrekken, liever te vroeg dan te laat. Na een stop bij het internetcafé om onze teksten van de vorige dagen aan onze thans negen trouwe lezers te openbaren, rijden we weer eens op-en-af om de kinderen op te halen. Dat kost ons wel telkens een uur… Maar we zijn tijdig aan het nationaal auditorium waar de Te Maeva Nui zal beginnen. Elk eiland doet aan fundraising om de trip en de kostuums te betalen, onder meer door een stalletje op te richten waar eten wordt verkocht. Marnix vindt een hot dog. Geert eet voor slechts 8 NZdollar een heerlijke vis op de BBQ met coleslaw, koude aardappelen, plaatselijke spinazie, rijst, patatjes, taro en nog een onbekende plaatselijke groente.

2007_0803raro0609De zang- en danscompetitie heeft een hoog parochiegehalte. Dat ligt vooreerst aan het gekozen thema voor dit jaar (waar elk lied en elke dans dus moet op alluderen): de komst van het christendom naar onze eilanden en naar onze stam. De zang en dans wordt dan ook vermengd met gestileerde priesters die bijbels in de lucht steken als ware het het rode boekje, of met oude afgoden die pathetisch worden afgezworen. Tussen de acts door schalt een dame herhaaldelijk de namen van de sponsors en de details voor de prijsuitreiking morgen. En TIJDENS de acts vindt de helft van het publiek het nodig een betere stoel te zoeken. Al die ongemakken ten spijt is het een lust voor het oog om de dansers in kleurrijke kostuums te zien paraderen en om hun enthousiasme te smaken. De liederen zijn opwekkend, de actiedansen (wiegende meisjesheupen en elastieken mannenbenen) geven schwung. Helaas mag er niet gefilmd en gefotografeerd worden. Het zal dus nog even duren voor deze dansen YouTube zullen halen.

Thuis rond 22.30: nog een pracht van een sterrenhemel en een melkweg als een regenboog. Then to bed (na deze tekst te hebben geschreven).
N.B.: De duikfoto’s zijn niet door Geert gemaakt, maar door de duikgids.

Advertenties