Volgens het programma vandaag manta-duiken en morgen mola-mola (maanvis) bij Nusa Penida, een eilandje ten zuid-oosten van Bali. Ter plaatse moet ik om een mij onduidelijke reden aansluiten bij een andere (grotere) groep en wordt mijn programma dus omgedraaid.

Zoals mij al vaker is overkomen zien de grote vissen me niet graag; geen enkele mola-mola komt op de besproken plaats piepen. Het worden dus drie minder geïnspireerde stromingsduiken. Daar hou ik niet zo van, want je hebt amper de tijd om rond te kijken, laat staan om foto’s te maken, en de duikleider vindt het na vijfenveertig minuten welletjes terwijl ik liever mijn duikfles leegslurp en wat langer in het water blijf rondhangen. 
DSCF6232blog
De koralen zijn gelukkig wel gezond. DSCF6196blog

DSCF6207blog

DSCF6241blog

Bij terugkeer hoor ik dat de andere boot acht manta’s heeft gespot. Balen.

Als toemaat krijgen we onderweg naar Sanur nog een dodelijk ongeval te zien met een motorrijder. Opvallend is vooral dat alle ándere motorrijders die er voorbij rijden halt houden, de moto netjes aan de kant zetten en tijd nemen om op een hoopje te gaan staren naar de plaats van het ongeval en naar het slachtoffer – en op die manier overigens tot de opstopping bijdragen. Merkwaardig.

Moordend verkeer, opstoppingen, hondsdolheid, massatoerisme… we begrijpen echt niet waar men het haalt om Bali als aards paradijs te beschrijven. We hebben op onze vorige reizen al meerdere plaatsen bezocht (gelukkig!) die daarvoor eerder in aanmerking komen.

Advertenties