Niet de in het vooruitzicht gestelde octopus (blue ring…) of hengelaars, maar wel tal van nudi’s op de eerste duik vandaag. En het wordt finaal wel een octopussy dag: iedere volgende duik zie ik minstens twee inktvissen, soms de gekende ‘gewone’ met acht armen, soms de mimic octopus, de wonderpus, een sepia. Wel geen blue ring meer.IMG_5931

De twee andere duikers op onze boot (een Brit en een Italiaan) hebben semiprofessioneel fotogerief mee: een canon 5D Mark III camera in een Subal onderwaterhuis. Met de flitsers en de voorzetlens en nog wat kleine gizmo’s erbij nemen die elk makkelijk tienduizend euro mee onderwater.
IMG_5728
Ik zie een van de gidsen een klein garnaaltje aanwijzen aan een van onze 5DMIII duikers. Het diertje is hem voortdurend te snel af, het dartelt door het water, onder zijn camera door en telkens moet hij zich een nieuwe positie vinden en scherpstellen en floeps daar gaat het garnaaltje weer. Ik wacht tot hij het opgeeft en neem van hem over. De gids helpt me zelfs door het dier op te pakken en op een stuk rots te zetten, waar het wel ook nog hopt en draait maar scherpstellen toch iets makkelijker wordt. Later pas zal ik op de beelden in de camera zien en beseffen dat het een baby harlekijngarnaal is – de enige die ik zal ‘gezien’ hebben.IMG_5676

De volgende duik is, voor de afwisseling, ‘sand and rubble’. Als we het gebruikelijke uur beneden zijn en de anderen hun stijging zijn begonnen, wijst Jerry op de duikcomputer van Ralph. Een kwartier deco! Ziedaar de sanctie om niet met nitrox te willen duiken. En dat is des te minder aangewezen als de anderen wel nitrox duiken en je die anderen volgt op hun duikprofiel. Iedereen naar boven, Ralph blijft op drie meter ontgassen. Ik blijf buddygewijs ook een tiental minuten bij hem hangen; hij had wel een meer interessante plaats kunnen vinden om in deco te gaan. Ik zou genoten hebben van tien extra minuten duiktijd. Nu is er enkel zand en algen. Ik onderneem een poging om Ralph achteruit te leren vinnen, maar als ik het hem voordoe (en het ging echt goed), snapte hij niet eens wat ik bedoelde. Teveel met zijn gedachten bij de deco wellicht. Na tien minuten is mijn lucht echter op en moet ik ook omhoog. De gids is er ook bij gebleven, hij zal Ralph wat babysitten tot de decotijd helemaal voorbij is. In de boot laten zijn compagnons aan Ralph verstaan dat hij hier niet goedkoop van af zal geraken. De duikplaats wordt plechtig herdoopt tot Ralph’s recompression Rock.
IMG_5869
Duik drie levert onder meer -eindelijk- een hairy frogfish op. Ik zie hem één keer zijn mond groot opensperren, maar ben niet op tijd om af te drukken. Voorts zoals al gezegd een aantal octopussen. En een klein hengelaarvisje, waaraan macrofotografie weer geen recht doet om de maat te beseffen. Volgende keer neem ik een eurocentje en een speldekop mee onder water om ernaast te leggen.IMG_5892

De gids doet een rondje octopus pesten door een mimic octopus in de waterkolom omhoog te gooien. De bedoeling is dat we van de wervelende armen een foto maken. Goed gevonden, maar er is zoveel stof en er zijn overal duikers, zodat die foto niet echt goed lukt.

 

IMG_5834

Overigens vind ik met alle valse bescheidenheid en wetende dat ik mijn frog fin techniek nog héél véél kan verbeteren en soms zelf voor erwtensoep zorg, dat mijn buddies over het algemeen wel gebaat zouden zijn om wat andere vinslagen te leren. Ze mogen dan al vele jaren meer ervaring hebben met duiken dan ik, maar ze wervelen vaak toch wat al te enthousiast door het zand.IMG_6248

Ik kruis een behoorlijk zonderlinge naaktslak: groot (7-9 cm), bruinig, wat doorzichtig, amorf en vooral: een muil die groot kan worden opengesperd of opgeblazen om een prooi te verorberen. En bovenop deze slak reist een kleurig kreeftje mee.IMG_5944

We sluiten af met een huisrifduik. Iedere keer hangen we dan vooral op twee à drie meter diep, hoogstens vijf meter en we zien telkens ander leven. Alweer prachtig. Topper ditmaal was een hard geweikoraal waar overdag kleine visjes in schuilen en waar nu na valavond een massa krabbetjes tussen kruipt.

Na het avondeten wordt Ralph tot betaling van zijn exploot gedwongen. Margherita’s. Blijkbaar een lokaal Amerikaans gebruik, dus zou het onbeleefd zijn te weigeren.
Het wordt mijn beste nachtrust sedert mijn aankomst.

IMG_5550

 

IMG_5566

Advertenties